$18.00
GeekGold Bonus for All Supporters: 126.86

7,529 Supporters

$15 min for supporter badge & GeekGold bonus
47.4% of Goal | left

Support:

Recommend
16 
 Thumb up
 Hide
6 Posts

2nd Fleet» Forums » Sessions

Subject: Damn the torpedoes - raport z rozgrywki (ilustrowany) rss

Your Tags: Add tags
Popular Tags: [View All]
GRS

Poland
msg tools
mbmbmbmbmb
Sytuacja w Europie stawała się z dnia na dzień coraz bardziej poważna – Układ Warszawski intensywnie wzmacniał swoje siły w Czechosłowacji oraz we Wschodnich Niemczech. Ostrzeżenia ze strony NATO, że dalsze tego typu działania będą odczytane jako wypowiedzenie wojny, zostały zignorowane. Większość wojsk USA w Europie przerzucono do Zachodnich Niemiec, zaś z USA zaczęto ściągać do Europy nowe jednostki i wyposażenie.
Wywiad NATO zlokalizował na północnym Atlantyku sześć radzieckich okrętów podwodnych. Są to Piotr Pospiełow (klasa „Alfa”), Leninski (klasa „Sierra”), Wiera Finger i Iwan Koniew (klasa „Victor 3”), Michaił Tuchaczewski (klasa „Tango”) oraz Magnitorgorski (klasa „Foxtrot”). W tym czasie na morzu znajdowały się trzy amerykańskie konwoje. Największy, grupujący osiem powolnych jednostek, znajdował się na wysokości Islandii, 250 mil na południe. Drugi z nich, złożony z trzech nieco szybszych jednostek, znajdował się w odległości 400 mil na zachód od niego. Wreszcie trzeci, składający się z dwóch bardzo szybkich okrętów, znajdował się na wysokości przylądka Farvel, najbardziej wysuniętego na południe fragmentu Grenlandii.
Do ochrony tych trzech konwojów wydzielono cztery niszczyciele klasy Spruance – John Rodgers, Moosbrugger, Spruance oraz Conolly. Ich wsparciem jest sześć fregat – Hawes, Rauben James, Gary, Bagley, Knox i Richard L. Page. Dla zapewnienia rozpoznania lotniczego, w bazie lotniczej w Kefalvik znajduje się dywizjon samolotów P3 Orion.
Royal Navy ze swej strony skierowała na północny Atlantyk grupę złożoną z niszczycieli Birmingham i Glasgow oraz fregat Norfolk i Boxer.



Dzień 1

Tura 1 (AM)
Strategiczne rozpoznanie:
P-3 próbuje namierzyć Piotra Pospiełowa (wynik 7 - porażka)
Rzut na określenie pierwszego gracza: 8 (NATO porusza się pierwsze)

Najmniejszy, ale najszybszy konwój (OPQ-5) otrzymuje polecenie wzięcia kurs na Rejkjavik. Jego okręty są szybsze od większości radzieckich łodzi podwodnych i to właśnie prędkość powinna być najlepszą obroną dla tych jednostek. Z tego powodu nie przydziela się im okrętów eskorty. Płyną one na północny wschód, wzdłuż wzniesienia Reykjanes.
Konwój złożony z trzech transportowców średniej prędkości (OPQ-7) chronić będzie silna grupa bojowa (Task Force 1) złożona z dwóch niszczycieli (John Rodgers i Spruance) oraz trzech fregat (Richard L. Page, Hawes i Rauben James). Konwój ten kieruje się do Bergen. Będzie on zapewne najbardziej narażony na ataki.


USS John Rodgers

Największy, ale najwolniejszy z konwojów (OPQ-12) otrzymał podobną eskortę – niszczyciele Moosbrugger oraz Conolly i fregaty Gary, Bagley i Knox, tworzących Task Force 2. Ze względu na niewielką prędkością, grupa ta obiera za cel Faslane w Szkocji. Płynie on na wschód, kierując się nieco na południe, mając nadzieję, że brytyjskie okręty zdołają zapewnić mu maksimum ochrony.
Grupa bojowa Royal Navy (Task Force 3) ma oczyścić okolice wysp brytyjskich oraz rejonu między Islandią a Szkocją, zapewniając bezpiecznej przejście konwojom OPQ-7 i OPQ-12. Bierze ona kurs na północny zachód, by wziąć na siebie ciężar walk z radzieckimi jednostkami, które mogą zagrozić OPQ-12.

Flota radziecka rozmieściła trzy najszybsze jednostki – Pospiełowa, Koniewa i Fingera w okolicy Keflaviku, by mogły swobodnie polować na te konwoje, które będą płynąć przez północny Atlantyk do Europy zachodniej. Te trzy jednostki biorą na cel OPQ-7 i starają się go osaczyć. Finger stara się namierzyć konwój. Pospiełow wyprzedza go i czeka na jego linii kursu. Koniew płynie z pełną prędkością (przykrywany jest żetonem strategicznego namierzenia), utrzymując pozycję na zachód od amerykańskich okrętów.


Radziecki okręt podwodny klasy Alfa

Trzy pozostałe jednostki operują w okolicy Wysp Owczych, pilnując trasy między USA i Norwegią. Z nich jedynie Leninski może pochwalić się w miarę przyzwoitą prędkością, Tuchaczewski i Magnitorgorski są bardzo powolne. Z tego powodu Tuchaczewski zostaje pozostawiony w tej okolicy celem patrolowania jej. Leninski i Magnitorgorski płyną na południe, gdzie znajduje się OPQ-12



Tura 2 (PM)
Lokalne rozpoznanie:
Finger i Pospiełow są namierzane przez jednostki Task Force 1 (Finger, gdyż jest na sąsiednim polu, Pospiełow, gdyż ASW TF1 jest wyższe od 5).
Task Force 1 i ochraniany przez nią konwój są namierzane przez Finger.
Rzut na określenie pierwszego gracza: 1 (Układ Warszawski porusza się pierwszy)

Namierzywszy położenie OPQ-7, radzieckie okręty podwodne przystępują do ataku. Jako pierwszy swoje torpedy odpala Finger, biorąc na cel Cygnusa (Siła ostrzału: 22, -6 (modyfikator obrony), rzut 5-6=-1, co daje w tabeli 21-27 wynik 1, pudło). Nie uzyskawszy trafienia, Finger szybko oddala się na zachód, aby zająć pozycję na przewidzianym kursie konwoju amerykańskiego. Drugi do ataku rusza Koniew, mierząc swoje torpedy w Meteora (Siła ostrzału: 22, -6 (modyfikator obrony), rzut 9-6=3, co daje w tabeli 21-27 wynik 3, trafienie). Taktyka ataku z różnych stron przynosi powodzenie, gdyż torpedy Koniewa uderzają w cel, rozrywając kadłub Meteora i posyłając okręt na dno. Po udanym ataku Koniew oddala się nieco na północ, utrzymując swoją pozycję na zachód od konwoju. Wreszcie, jako trzeci atakuje Pospiełow, który postanawia osłabić nieco obronę konwoju i za cel torped obiera amerykańską fregatę Hawes (Siła ostrzału: 18, -4 (modyfikator obrony), rzut 3-4=-1, co daje w tabeli 215-20 wynik 0, pudło). Fregata manewruje jednak sprawnie i żadna z torped nie trafia jej. Pospiełow krąży blisko konwoju, zachowując z nim kontakt.


USS Hawes

Leninski zbliża się do OPQ-12, chcąc namierzyć położenie konwoju. Kapitan wie, że będzie raczej prowadził samotne łowy, ponieważ towarzyszący mu Foxtrot jest zbyt powolny. Magnitorgorski podążą w tym samym kierunku, rozwijając swoją pełną prędkość (tym samym przykrywany jest żetonem strategicznego rozpoznania) jednak na wschód od niego operuje brytyjska grupa bojowa. Tuchaczewski pozostaje na swojej pozycji.

OPQ-5 spokojnie kontynuuje swój rejs na północ, płynąć wzdłuż grzbietu Reykjanes. Tymczasem eskorta OPQ-7, świadoma, że w okolicy krąży kilka radzieckich jednostek, postanawia nieco zmniejszyć ich pogłowie. Celem ataku jest krążąca wokół konwoju Alfa. Wspólna akcja fregat i niszczycieli (Siła ataku 31, rzut 8, co daje w tabeli 28-35 wynik 6, trafienie) pozwala Amerykanom namierzyć Pospiełowa. Choć radziecki okręt jest szybki, to kilka bliskich eksplozji wywołuje uszkodzenia na jego pokładzie. Po tej operacji konwój kontynuuje rejs ku Bergen, starając się jednocześnie oderwać od osaczających go okrętów podwodnych.


Radziecki okręt podwodny klasy Foxtrot

Task Force 2, będące eskortą OPQ-12, zwiększa czujność, świadome, że w jego okolicy także znajdują się radzieckie łodzie podwodne. Kontynuuje jednak rejs ku Faslane, cały czas pozostając w gotowości bojowej. Do akcji przystępuje natomiast brytyjska Task Force 3, która postanawia zlikwidować namierzonego już wcześniej Magnitorgorskiego (siła ataku 16, rzut 6, co w tabeli 15-20 daje 4, trafienie). W wyniku ataku Foxtrot zostaje uszkodzony, w ostatniej chwili unikając zniszczenia, jednak jego siła ognia zostaje znacznie zredukowana. Zespół Royal Navy zachowuje bliskość pozycji, chcąc upewnić się, że następny atak pośle okręt radziecki na dno. Jednocześnie bliskość OPQ-12 pozwala Brytyjczykom reagować, gdyby ten konwój znalazł się w opałach. Gdyby zaś tu wszystko poszło dobrze, można będzie wysłać Task Force 3 na pomoc szarpanemu przez trzy czerwone u-booty OPQ-7.



Tura 3 (Noc)
Lokalne rozpoznanie:
Finger i Pospiełow są namierzane przez jednostki Task Force 1 (ASW TF1 jest wyższe od 5). Samo Task Force 1 jest poza zasięgiem namierzenia i zdejmowany jest z niego żeton lokalnego namierzenia.
Task Force 2 i Task Force 3 są nakrywane żetonami lokalnego namierzenia, podobnie jak Leninski.
Rzut na określenie pierwszego gracza: 6 (NATO porusza się pierwsze)

Otrzymawszy informację o atakach na OPQ-7, konwój OPQ-5 bierze kurs bardziej na północ, chcąc ominąć region, w którym krążą radzieckie łodzie podwodne. Jego spora prędkość powinna zapewnić mu w miarę bezpieczną trasę, mim braku eskorty. Z kolei OPQ-7, który z powodzeniem wymknął się z pułapki zastawionej przez trzy nieprzyjacielskie okręty, kontynuuje rejs ku Bergen. Eskorta OPQ-5 przeprowadza polowanie na krążący nieopodal radziecki okręt podwodny (siła ostrzału 31, rzut 8 w tabeli 28-35 daje 6, trafienie). Leninski zostaje bardzo poważnie uszkodzony. Po zakończeniu tej operacji konwój kontynuuje rejs do Faslane, przekazawszy uprzednio informację o uszkodzonym u-boocie operującym niedaleko Brytyjczykom. Ci szybko przystępują do akcji (siła ostrzału 16, rzut 8 w tabeli 15-20 daje 5, trafienie). Ciężko uszkodzony Leninski nie ma dużych szans z brytyjskich fregatami i tonie. Zakładając, że tym samym wyeliminowano największe zagrożenie dla OPQ-12, brytyjska grupa kieruje się na północny zachód, aby móc udzielić wsparcia OPQ-7, który ma najdłuższą trasę do pokonania.


HMS Glasgow

Sytuacja Rosjan nie jest najlepsza. Stracili jeden okręt, dwa kolejne są uszkodzone, zaś jak dotąd udało się im zatopić tylko jeden transportowiec, co nie jest imponującym wynikiem. Póki co na medale raczej nie ma co liczyć. Magnitorgorski próbuje podejść Brytyjczyków, biorąc na cel niszczyciel Glasgow (siła ostrzału 6, -2 (modyfikator obrony), rzut 9-2=7 w tabeli 6-8 daje 3, trafienie). Zaskoczenie przynosi skutek, dwie torpedy osiągają cel, rozrywając kadłub niszczyciela w dwóch miejscach i sprawiając, że jednostka zaczyna tonąć. Po udanym ataku Magnitorgorski oddala się na północ. Tuchaczewski kontynuuje patrolowanie okolic Wysp Owczych. Finger i Pospiełow ruszają w pościg za uchodzącym OPQ-7, podczas gdy Koniew zajmuje stanowisko niedaleko Rejkjaviku, licząc, że OPQ-5 znajdzie się w zasięgu jego torped zanim dotrze do portu.



Z planszy zdejmowane są żetony strategiczne namierzenia.

Dzień 2

Tura 4 (AM)
Strategiczne rozpoznanie:
P-3 próbuje namierzyć Tuchaczewskiego (wynik 6 – porażka)
Lokalne rozpoznanie:
Finger i Pospiełow są namierzane przez jednostki Task Force 1 (ASW TF1 jest wyższe od 5). TF1 jest namierzane przez Finger.
Rzut na określenie pierwszego gracza: 9 (Układ Warszawski porusza się pierwszy)

Finger, dogoniwszy nareszcie OPQ-7, przeprowadza atak, biorąc na cel Cygnusa (Siła ataku 22, -7 (modyfikator obrony), rzut 9-7=2 w tabeli 21-27 daje 2, trafienie). Torpeda trafia idealnie w sam środek Cygnusa, wybuchając i śmiertelnie raniąc transportowiec. Zaraz potem nadciaga Pospiełow, który postanawia upolować ostatni transportowiec zespołu, czyli Kocaka (Siła ataku 9, -4 (modyfikator obrony), rzut 7-4=3 w tabeli 9-14 daje 2, trafienie). Kolejny z amerykańskich transportowców zostaje ugodzony torpedą i bardzo szybko idzie na dno. Tym samym konwój OPQ-7 został całkowicie rozgromiony. Pospiełow pozostaje blisko okrętów eskorty, licząc, że może uda się jeszcze upolować któregoś z nich.


USNS Sgt. Matej Kocak

Rozbicie OPQ-7 czyni bezzasadnym dalsze pilnowanie przez Tuchaczewskiego drogi północnej, co zatem sprawia, że okręt bierze kurs na południe. Płynie szybko, jest zatem przykrywany żetonem strategicznego namierzenia. Krążący w okolicy, uszkodzony Magnitorgorski oddala się tymczasem na północ – wykonał już swoje zadanie topiąc Glasgow, a uszkodzenia sprawiają, że lepiej wycofać go niż narażać na zniszczenie. Podobnie jak Tuchaczewski, porusza się szybciej, więc nakrywany jest żetonem strategicznego namierzenia. Swoją szansę dostaje też Koniew, któremu udaje się zbliżyć do dwóch statków OPQ-5. Jeśli je dopadnie, ich los będzie nie do pozazdroszczenia.


Radziecki okręt podwodny klasy Victor-3.

OPQ-12 oddala się od regionów operowania wrogich jednostek, bezpiecznie zmierzając ku Faslane, w poczuciu, że jemu raczej już nie grozi większe niebezpieczeństwo. OPQ-5, świadom zagrożenia, postanawia zmienić kurs i opłynąć Rejkjavik od wschodu, co powinno pozwolić uniknąć spotkania z grasującym nieopodal portu Koniewem. Brytyjska grupa operacyjna szuka okazji do pomszczenia Glasgowa i atakuje Finger (siła ostrzału: 13, rzut 2 w tabeli 9-14 daje 1, czyli pudło). Zwinny Victor-3 wymyka się jednak łowcom. Task Force 1, która zawiodła w roli ochrony konwoju OPQ-7, stara się dopaść sprawców swojej klęski i bierze na cel krążącego nieopodal Pospiełowa (siła ostrzału 31, rzut 0, w tabeli 28-35 daje 2, pudło), jednak Alfa, pomimo otrzymanych uprzednio uszkodzeń, wykorzystuje posiadaną szybkość aby nie dać się trafić. Po wykonaniu ataku Amerykanie robią odskok, by nie dać przeciwnikowi szansy na kontrę.



Tura 5 (PM)
Lokalne rozpoznanie:
Finger i Pospiełow są namierzane przez jednostki Task Force 1 (ASW TF1 jest wyższe od 5). Brytyjski TF3 jest namierzane przez Finger.
Rzut na określenie pierwszego gracza: 3 (Układ Warszawski porusza się pierwszy)

Zabawa w kotka i myszkę Koniewa z OPQ-5 wciąż trwa, jednak amerykańskie okręty, wykorzystując swoją szybkość, zdołały zgubić ścigający je okręt. I choć Koniew jest na ich tropie, to raczej nie ma szans, aby dopaść ich zanim dotrą do Rejkjaviku. Dlatego, rezygnując z beznadziejnego pościgu, kieruj się na wschód, licząc, że może uda mu się wziąć udział w walkach z NATOwskimi okrętami. Tymczasem Finger, wspólnie z innymi okrętami podwodnymi postanawia przypuścić atak na zgrupowanie brytyjskie, i tak osłabione już zatopieniem Glasgow. Atakuje jako pierwszy, biorąc na cel ostatni z brytyjskich niszczycieli, Birmingham (siła ostrzału 22, -5 (modyfikator obrony), rzut 6-5=1 w tabeli 21-27 daje 2, trafienie). Jedna z torped trafia Birmingham, uszkadzając go, jednak szybka akacja załogi pozwala utrzymać okręt na powierzchni i na chodzie. Jako drugi atak na to samo zgrupowanie wykonuje Tuchaczewski, który bierze na cel najgroźniejszą dla okrętów podwodnych jednostkę w grupie, nowoczesną fregatę Boxer (siła ostrzału 18, -2 (modyfikator obrony), rzut 4-2=2 w tabeli 15-20 daje 2, trafienie). Boxerowi udaje się uniknąć wszystkich trafień, poza jednym, które uszkadza fregatę, ale nie na tyle, by nie mogła ona nadal skutecznie walczyć. Wreszcie, jako trzeci, do atakuje przystępuje uszkodzony Pospiełow, który mierzy swoje torpedy w ostatnią nieuszkodzoną jednostkę grupy, czyli fregatę Norfolk (siła ostrzału 9, -3 (modyfikator obrony), rzut 2-3=-1 w tabeli 9-14 daje 0, pudło). Jednak raz, że sam Pospiełow jest uszkodzony, a dwa, że i Brytyjczycy – czujniejsi, to atak nie przynosi rezultatu. Magnitorgorski opuszcza pole bitwy, płynąc na północ.


HMS Boxer

Ominąwszy wszelkie niebezpieczeństwa i uniknąwszy ataków, OPQ-5 bezpiecznie dociera do portu w Rejkjavik. OPQ-12 powoli, ale konsekwentnie i spokojnie kieruje się ku wybrzeżom Szkocji. Tymczasem między Islandią a Szkocją dwie grupy bojowe, amerykańska i brytyjska, toczą walkę z radzieckimi okrętami podwodnymi. Brytyjczycy są mocno osłabieni, stracili jeden niszczyciel, zaś kolejne dwa okręty solidnie oberwały. Dlatego zawracają ku Wyspom Brytyjskim, po drodze jednak atakując Tuchaczewskiego (Siła ostrzału 9, rzut 7 w tabeli 9-14 daje 4, czyli trafienie), uszkadzając powolnego Foxtrota. Grupa amerykańska z kolei bierze na cel krążącą uparcie wokół niej Alfę, czyli Pospiełowa (siła ostrzału 31, rzut 4 w tabeli 28-35 daje 4, trafienie). Trzy amerykańskie fregaty nie dają uszkodzonej Alfie żadnych szans i wkrótce jedynym, co po niej zostaje, jest plama ropy na powierzchni Atlantyku. Po udanym ataku Amerykanie biorą kurs na Szkocję.



Tura 6 (Noc)
Lokalne rozpoznanie:
Tuchaczewski jest namierzany przez jednostki Task Force 1 (ASW TF1 jest wyższe od 5). Brytyjska Task Group 3 jest namierzana przez Tuchaczewskiego.
Rzut na określenie pierwszego gracza: 9 (Układ Warszawski porusza się pierwszy)

Mimo uszkodzeń, Tuchaczewski decyduje się na przeprowadzenie jeszcze jednego ataku przeciwko brytyjskiemu zespołowi, korzystając z faktu, że brytyjskie okręty są uszkodzone. Na cel bierze uszkodzonego już Boxera (Siła ostrzału 9, -4 (modyfikator obrony), rzut 8-4=4 w tabeli 9-14 daje 2, trafienie). Celna torpeda uderza w Boxera, powodując eksplozję, po której fregata zaczyna tonąć. Po tym ataku Tuchaczewski oddala się na północ, podążając w ślad za Magnitorgorskim. Ten ostatni zdążył już opuścić bezpiecznie rejon, w którym operują nieprzyjacielskie jednostki. Jednocześnie do zespołu brytyjskiego zbliża się Finger. Celem dla jego torped jest uszkodzony Birmingham (siła ostrzału 22, -4 (modyfikator obrony), rzut 4-4=0 w tabeli 21-27 daje 1, pudło). Anglicy nie dają się podejść po raz drugi i unikają trafień. Koniew nadciąga z zachodu, płynąć na pełnej mocy swoich silników, licząc, że uda mu się dogonić i osłabić amerykańskie Task Force 1.


HMS Birmingham

OPQ-12 zbliża się do Glasgow, płynąć cieśniną między Szkocją a Irlandią Północną. Zespół brytyjski podejmuje próbę ataku na Fingera (Siła ostrzału 6, rzut 1 w tabeli 6-8 daje 0, pudło), po czym oddala się na południe, nie chcąc ryzykować kolejnych strat. Do akcji wchodzą natomiast amerykanie, których Task Force 1 bierze na cel uszkodzonego i wycofującego się Tuchaczewskiego (siła ataku 31, rzut 6 w tabeli 28-35 daje 5, trafienie). Skoordynowany atak amerykańskich jednostek przynosi efekt i radziecki okręt podwodny idzie na dno.

Z planszy zdejmowane są żetony strategicznego rozpoznania



Dzień 3

Tura 7 (AM)
Strategiczne rozpoznanie:
P-3 próbuje namierzyć Koniewa (wynik 8 – porażka)
Lokalne rozpoznanie:
Finger jest namierzany przez Task Force 1 (ASW TF1 jest wyższe od 5). TF1 jest namierzane przez Finger.
Rzut na określenie pierwszego gracza: 3 (Układ Warszawski porusza się pierwszy)

Na polu walki zostały Finger i Koniew, zaś z nieprzyjaciół – Task Force 1, która jest silnym i niebezpiecznym zgrupowaniem. Mimo to, Finger decyduje się na atak, obierając za cel fregatę Page, jednostkę nieco starszą od reszty (Siła ostrzału 22, -7 (modyfikator obrony), rzut 4-7=-3 w tabeli 21-27 daje 0, pudło). Fiasko ataku sprawia, że Rosjanie decydują się na odwrót z pola walki, zwłaszcza, że nie ma już konwojów, które można by atakować. Finger bierze kurs na północ. Magniorgorski jest już też coraz dalej. Koniew, jako ostatni, bierze także kurs na północ. Jako że radzieckie okręty podwodne są w sporych odległościach od siebie, Amerykanie, nawet gdyby chcieli je ścigać, nie byli w stanie skutecznie walczyć z więcej niż jednym naraz.


Baza morska Royal Navy w Faslane

Konwój OPQ-12 dociera bezpiecznie do Faslane. Zarówno amerykańska Task Force 1 jak brytyjska Task Group 1 zawracają na południe. Wobec braku zaangażowania obu stron w dalsze walki, gra się kończy.

Punkty zwycięstwa: 8 okrętów dotarło do Faslane (48), 2 okręty dotarły do Rejkjaviku (6), 2 okręty wojenne NATO zostały zatopione (-2), co łącznie daje 52 punkty, czyli Znaczące Zwycięstwo NATO.

13 
 Thumb up
2.00
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
Dave Crater
United States
Ftw
Texas
flag msg tools
mbmbmbmbmb
This session report looks excellent. I may have to cut and paste into Google translate to read the dialog.
4 
 Thumb up
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
Colin Raitt
United Kingdom
Boston
Lincolnshire
flag msg tools
mbmbmbmbmb
Right click on the text and you get an options bar including translate page.

I like the ship and base photos.
4 
 Thumb up
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
Dave Crater
United States
Ftw
Texas
flag msg tools
mbmbmbmbmb
Thanks, you learn about something new every day on big and it's helpful members.
2 
 Thumb up
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
Ryszard Jeziorny
Poland
Warsaw
flag msg tools
mbmbmb
Proszę Cię, OKRĘTY podwodne. Nie łodzie...
1 
 Thumb up
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
GRS

Poland
msg tools
mbmbmbmbmb
rajgamer wrote:
Proszę Cię, OKRĘTY podwodne. Nie łodzie...

Ech, jak to z Polakami bywa, przychodzą i narzekają.
Za słownikiem PWN:
"łódź podwodna - potoczna nazwa okrętu podwodnego."
1 
 Thumb up
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
Front Page | Welcome | Contact | Privacy Policy | Terms of Service | Advertise | Support BGG | Feeds RSS
Geekdo, BoardGameGeek, the Geekdo logo, and the BoardGameGeek logo are trademarks of BoardGameGeek, LLC.