-
Witam i zapraszam do zapoznania się z krótką, acz treściwą recenzją gry Deukalion – gry raczej lekkiej, dość prostej do nauczenia się, a ponadto dość taniej (w pewnym sklepie internetowym w Polsce). A oto i ona (ta-dam!)...
Krótki opis:
Gra „przedstawia” rywalizację starożytnych greckich super-bohaterów, khm, tzn. antycznych herosów (wiecie, Tezeusz, Herakles i inni). Każdy z nich jest z Aten (?), a w każdym razie zwozi skarby do Aten i wykonuje inne zadania. Cała "opowieść" toczy sie na wyspach starożytnej Grecji i w okolicznych akwenach. Na północnym wschodzie (czytaj: w lewym górnym rogu planszy) jest kraina zmarłych, po morzach hasa Hydra i ogólnie jest wesoło.
Co w pudełku:
Skarby, tzn. małe drewniane kolorowe sześciany. Bardzo fajna i nastrojowa plansza. Podstawki symbolizujące łodzi dzielnych herosów. Meeple (małe drewniane ludziki), które okleja się krzyżykami i używa jako kostek do rzucania (sic!). Bardzo fajny kubek do kości nazywający sie Kylix plus odpowiednie kości doń. Karty do wykorzystania w grze etc. Ogólnie jakość wydania jest znakomita. Pudełko klimatyczne, wypraska solidna i funkcjonalna - nie ma się do czego przyczepić, jeżeli chodzi o jakość wydania. Za ok. 30 zł. - cud, miód i orzeszki, jak to mówią.
Jak się gra w Deukaliona?
Całkiem fajnie... I w sumie dość prosto. Każdy dowodzi własnym okrętem i własnymi wojownikami, starając się wypełniać polecenia Zeusa i innych "bóstw" olimpijskich. Dokładny opis mechaniki znajdziecie w instrukcji, której nie ma sensu przepisywać. Dość powiedzieć, że można, a nawet trzeba wykonywać zadania zlecone nam przez Zeusa i całą tę olimpijską kompanię - przy okazji nieco przeszkadzając pozostałym graczom: a to Hydrę się naślę, a to w inny sposób utrudni żeglugę po okolicznych morzach... Na pewno są w tej grze bardzo fajne wynalazki (opisane niżej w Plusach).
Najlepszym z nich, jak sądzę, jest to, że gracze są w pewnym stopniu zaangażowani nawet wówczas, kiedy nie jest ich tura (kiedy nie są graczem aktywnym). Jest tak, ponieważ ustawiając odpowiednio na planszy Kylix gracz aktywny decyduje, o ile pól na planszy mają się przesunąć pozostali gracze (i od razu się to wykonuje). Fajne, bo czas oczekiwania na własną turę aż tak bardzo się nie dłuży. W grze występują kostki, ale aż takiej losowości znowu nie ma. Przede wszystkim dlatego, że po rzucie nimi musimy jeszcze zadecydować, do czego wykorzystać każdą z nich (a jest pięć kości, rzucamy nimi od razu kubku Kylix, taki wynalazek…).
Także kostki są, ale nie decydują one w jakimś wielkim stopniu o tym, co dzieje się na planszy, bez obawy. Ja osobiście nie mam nic przeciwko kościom w grze, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że są gracze, którzy od razu spuszczają nos na kwintę, gdy tylko zobaczą kości.
Fusy, plusy i minusy:
Fusy:
- niemieckie wydanie
Minusy:
- niemieckie wydanie (innych minusów brak)
Plusy:
- oczekiwałem czegoś średniego, a otrzymałem bardzo ładną grę
- i przy tym naprawdę grywalną
- a ponadto działającą dobrze na dwie osoby
- różne ciekawe pomysły w samej mechanice gry
- np. rzucanie meeplami jako kostkami (patrz: rys. poniżej)
- albo „wykupywanie” „zmarłych” meepli z Hadesu
- albo „sterowanie” Hydrą
- albo kubek Kylix i „zarządzanie szczęściem” za jego pomocą
- można wczuć się w klimat przygód antycznych super-bohaterów
- cena!; za ok. 30 zł. w jednym z polskich sklepów internetowych
Konkluzja – dla kogo jest Deukalion?
Przede wszystkim dla graczy, którzy lubią ładnie wykonane, niezbyt trudne do nauczenia się i familijne w gruncie rzeczy gry, bez jakiejś tzw. strasznej interakcji (czytaj: przeszkadzania sobie nawzajem). Jest trochę przeszkadzanie sobie, owszem,ale bez większej nerwacji. Jest to po prostu dobry średniak, przy tym bardzo, ale to bardzo moim zdaniem ładnie wydany. Nie tylko da się grać, ale gra się naprawdę przyjemnie, dodatkową frajdę czerpiąc z niesłychanie dobrej jakości wydania.
Ode mnie Deukalion dostaje na BGG 7.5 pkt.
PS. Aha, wrzuciłem do profilu gry na BGG tłumaczenie na polski kart używanych w grze, tutaj: http://www.boardgamegeek.com/filepage/63026/dekalion-opis-ka.... Miłej zabawy!
PPS. Jeżeli w tekście znalazły się błędy literowe, najmocniej pzrszeprszam ;-)
PPPS. Grę jednak polecałbym od 3 graczy wzwyż. Chodzi o to, żeby podczas samej rozgrywki na planszy panował wesoły chaos i żeby było troszkę negatywnej interakcji między graczami. Przy dwóch graczach tego oczywiście nie uświadczymy. Ale to nie znaczy, że nie można pograć w dwójkę, bo można. Z tym że weselej w większej kompanii...
-
|
|
Posted Wed Jan 26, 2011 7:04 am