Recommend
2 
 Thumb up
 Hide
1 Posts

Fürstenfeld» Forums » Reviews

Subject: Fürstenfeld, een review in het Nederlands... rss

Your Tags: Add tags
Popular Tags: [View All]
Pieter Wens
Belgium
flag msg tools
Ehm....
mbmbmbmbmb


Nu het beurzenseizoen ten einde loopt en iedereen zijn oogst van Spiel, Spel, Ducosim en andere Nürnbergen heeft binnengehaald, vraag ik mij af hoe mensen tussen die honderden spelletjes er één uitkiezen om als eerste te spelen. Gaan ze af op de titel? Op de cover misschien? Moet het thema misschien speciaal aanspreken?

Als dat laatste het geval zou zijn, dan heeft Rio Grande Games met 'Fürstenfeld' (een spel van Friedemann Friese) alvast een hoofdvogel afgeschoten: het thema is immers... 'bier'. Horden (veelal mannelijke) bordspelers wrijven zich nu al in de handen en zetten alvast een versgetapte pint klaar, want de combinatie bier + spel kan toch niet mislopen? Of wel soms?

1Het verhaal:

Voor zij die hopen dat dit spel het regelmatig nuttigen van een glazen boterham vereist: jammer, maar helaas. Ik ben geen enkele biersoort tegengekomen tijden het spelen van 'Fürstenfeld' - de frisse Leffe die de gastheer mij schonk niet te na gesproken. Maar die zit niet bij het spel inbegrepen...

Jouw rol in dit spel is die van een typisch keuterboertje, die er van droomt op zijn bescheiden akker een eigen paleis te bouwen. Dat kost natuurlijk veel geld - en de enige manier om daaraan te geraken, is je zelfgeteelde groentjes aan de lokale brouwerijen te verkopen.

Maar pas op! Ook je keuterburen willen natuurlijk wel zo'n prachtig paleis in hun moestuin... Wie verkoopt eerst zijn producten en wie kan de hele grondstoffenmarkt laten crashen?

2Het spel:

Allereerst even zeggen dat je het spel op twee manieren kan spelen: een basisversie (voor de beginnende keuterboeren onder ons - ik dus ook) en een expertenversie (voor de gemiddelde grootgrondbezitter-hereboer, die het gewoon is hele monopolies op zijn gewassen te hebben - ik dus absoluut niet). De review is dan ook vooral gebaseerd op mijn ervaringen met het basisspel, die ook wordt aangeraden om het spel te leren kennen.

Hoe werkt het spel nu? Wel, als klein boertje heb je de beschikking over een grond met zes veldjes (en dat is niet veel - in 'Agricola' heb je er vijftien). Op die zes veldjes kan je grondstoffen kweken - om later te verkopen voor geld. Of je kan er gebouwen zetten, die je helpen méér grondstoffen te kweken of méér geld te verdienen. Die gebouwen kosten natuurlijk ook weer geld...


De basis van het het spel zijn natuurlijk de grondstoffen. U herinnert zich uiteraard nog dat dit bordspel over 'bier' gaat? Het enige aspect waar je dat aan merkt zijn de drie dingen die je kan verbouwen: bronwater (hoe kweek je in godsnaam bronwater?), hop en gemout graan. Voor de liefhebber: volgens het oeroude 'Reinheitsgebot' (1516) waren dit de enige drie ingrediënten die bier mocht bevatten... Altijd al geweten dat een Kriek geen bier was!

Deze drie grondstoffen kweek je door akkers aan te leggen op je grond: deze produceren elke ronde één (afgebeelde) grondstof. Later kan je dit opwaarderen naar betere akkers die meer grondstoffen tegelijkertijd produceren. Elke ronde heb je dus een welbepaalde oogst van bronwater, hop en/of mout, en die ga je verkopen aan de plaatselijke brouwerijen.

En hier komt nu het mooiste aspect van 'Fürstenfeld' aan bod: de markt. Aan elke brouwerij is immers een willekeurige markt-kaart gekoppeld waarop staat hoeveel van elke grondstof deze brouwerij elke ronde wil aankopen. Elke speler moet in zijn beurt al zijn grondstoffen verkopen (bewaarmiddelen bestaan blijkbaar nog niet) én elke speler moet al zijn grondstoffen in één brouwerij verkopen. Je mag dus niet je water hier, je mout daar en je hop ginds verkopen - dat appreciëert de brouwerij blijkbaar niet erg. Wat is nu het geweldige? Als een speler meer van een bepaalde grondstof aan een brouwerij verkoopt dan er op de markt-kaart staan, dan zal de prijs onmiddellijk dalen - er is immers een overschot. Dikke pech voor de volgende speler: als hij in deze brouwerij wil verkopen zal hij een lagere prijs krijgen voor zijn producten. Het omgekeerde kan natuurlijk ook: als een speler minder van een bepaalde grondstof kan verkopen aan de brouwerij dan er op de markt-kaart staat, dan zal de prijs uiteraard stijgen - de vraag is groter dan het aanbod (voor zover ik het kon onthouden uit de les economie uit lang vervlogen tijden...)


Een prijsdaling is onmiddellijk, maar een prijsstijging zal echter pas gebeuren op het einde van een ronde, nadat alle spelers dus hun grondstoffen hebben verkocht. Daarom is dus ook de spelersvolgorde erg belangrijk: wie de volgende ronde eerst aan de beurt komt, zal dus kunnen profiteren van de hoogste verkoopsprijzen. Die volgorde wordt trouwens bepaald door het inkomen van de vorige ronde: wie het minst verdiende mag de volgende ronde eerst, enz... Er wordt dus wel degelijk aan de kleine man gedacht!

Nu heb je hopelijk wat geld bij elkaar gespaard, wat ga je er nu mee doen? Uitgeven, natuurlijk, en wel aan je boerderijtje. Elke ronde trekt elke speler ook drie kaarten. Deze kaarten kunnen akkers zijn (die extra grondstoffen opleveren), gebouwen (die voordelen bieden bij het verkopen, bouwen of oogsten) of stukjes paleis. Elke ronde mag je met je zuurverziende centjes maximaal twee gebouwen neerzetten op je grond. Natuurlijk zit je met de beperking dat je maar zes veldjes ter beschikking hebt. Hoe meer gebouwen je bouwt, hoe minder akkers - en dus grondstoffen - je kan leggen, en vice versa. Het is dus een permanent afwegen van wat je nodig hebt om verder in het spel te geraken... Gelukkig mag je eerder gebouwde euh... gebouwen ehm... overbouwen (over een zorgvuldig opgebouwde zin gesproken!)

Al deze gebouwen zitten in je deck, waar je elke ronde dus drie kaarten van trekt - maar je zal ook elke ronde heel je hand (op één kaart na) weer moeten afleggen, onderaan je trekstapel. Gebouwen/akkers/paleizen die je nodig hebt maar nog niet kan bouwens - wegens te duur - verdwijnen dus weer onderaan, en je zal weer een tijdje moeten wachten eer je ze weer tegenkomt.


En die zoektocht naar de beste strategie wordt nog moeilijker gemaakt, want uiteindelijk zal je alle op alle zes de veldjes van je boerderij een stukje van je paleis moeten bouwen. De speler die daar als eerste in slaagt, wint immers het spel. Een paleisstukje produceert echter niets, en levert ook geen andere voordelen op. Hoe meer stukjes paleis je dus bouwt, hoe kleiner je oogst, en hoe lager je inkomen dus wordt. Het enige wat niet daalt, is de prijs van een stukje paleis, want dat wordt hoe langer het spel duurt enkel maar duurder...

De uitdaging van het spel is dus het juiste moment kiezen om over te schakelen van eenvoudige keuterboer naar megalomane paleizenbouwer. Ben je immers te vroeg, das riskeer je zonder geld te vallen om nog extra stukjes paleis te kopen - en ben je te laat, dan zal je elk stukje van je paleis wel erg duur moeten betalen.

O ja, nog voor de liefhebbers: de expertenversie introduceert een extra mechanisme - deck-unbuilding, zoals Friedemann Friese het noemt. Je trekstapel onder controle houden en zelfs ontmantelen wordt dus een erg belangrijk aspect. Je zal immers ook weer je paleis moeten opbouwen, maar nu in de juiste volgorde - van stukje 1 tot 6. Je kaarten in de juiste volgorde wegsteken - en onthouden - helpt je dan al heel wat op weg. Net als enkele extra kaarten die onnodige kaarten uit je trekstapel kunnen dumpen - zodat de echt noodzakelijke kaarten sneller terugkomen. En dus weer extra keuzes om rekening mee te houden....

3De meerwaarde:


Het spel is een gezonde mix van zeer bekende mechanismes (bij menig bordspel-liefhebber zal er al wel een 'Agricola'-belletje of een 'Puerto Rico'-belletje gerinkeld hebben) en een, naar mijn gevoel, zeer innovatief én intuïtief marktmechanisme. Het spel doet je voortdurend twijfelen wat nu te doen. Verkopen of juist niet, en een betere startpositie verdienen. Bouwen of sparen, en als je bouwt, waar zet je het gebouw dan neer? Welke kaart hou ik bij, welke smijt ik onderaan de stapel? En is nu de moment om over te schakelen naar paleizenbouwer? Of nog even wachten? Of nu misschien? Nu dan? Aaaargh!

Die keuze van het omschakelmoment kan het spel ook wel maken of kraken. Start je te vroeg/ te laat, dan kan je eindspel nog wel eens lang uitlopen - en een sleur worden eer je weer genoeg geld bijeenhebt voor een volgende stukje paleis. Waarna je nog langer moet wachten voor weer een volgende stukje... En dat duurt en dat duurt en dat duurt...

4En dus:

In de grote euro-familie - en met verre familie als Agricola en Puerto Rico - is 'Fürstenfeld' eerder een lichtgewichtje. Dit is echter niet negatief bedoeld, want dit zorgt ervoor dat het spel - als alles volgens plan verloopt - best wel vlot speelt. Het aantal mechanismes is immers beperkt - kweken, verkopen, bouwen - maar het aantal keuzes die zullen moet gemaakt worden is omgekeerd evenredig! 'Fürstenfeld' bevat daardoor net genoeg uitdaging om door de doorwinterde eurogamer niet als tussendoortje beschouwd te worden, maar slaagt er in zijn eenvoud wel in om voor de eenvoudige boerenzielen in het bordspelwereldje (mezelf incluis) tot op het einde spannend en leuk te blijven.

Friedemann Friese is er dus (weer - ja, ok, ik ben een fan!) in geslaagd om voor dit spel uit het juiste vaatje te tappen. Een stevig gegist spel, maar met een vlotte afdronk. En het grootste voordeel van al: de volgende morgen geen last van een kater gehad!


naam: 'Fürstenfeld'
designer: Friedemann Friese
uitgeverij: Rio Grande Games
jaar: 2010
aantal spelers: 2 tot 5
tijd: 60 min

Crosspost van www.thirdinatwoplayergame.wordpress.com
5 
 Thumb up
 tip
 Hide
  • [+] Dice rolls
Front Page | Welcome | Contact | Privacy Policy | Terms of Service | Advertise | Support BGG | Feeds RSS
Geekdo, BoardGameGeek, the Geekdo logo, and the BoardGameGeek logo are trademarks of BoardGameGeek, LLC.